با مولا علی(ع) تا سیزده رجب....

خانه ی حق با تو بها یافته
سینه ی خود بهر تو بشکافته

جزتو کسی را ندهد ره درون
تافته بهر تو  جدا  بافته

      بیت خدا را شده مهمان ،علی
       بر همگان مظهر ایمان ،علی

زاده شدن داخل بیت خدا
خاص بود خاص ولی خدا

آنکه خدا را بشود خانه زاد
ناشود هرگز زحبیبش جدا

      ای اسدا...به دنیا ،علی
      شافع ما در صف عقبا،علی

نام تو را  حق بنمود انتخاب
حیدر کرار توئی، بو تراب

گفت بگوش تو پیمبر اذان
بوسه به لبهای توزد آن جناب

        ای شده هارون پیمبر ،علی
        از می عشقش زده ساغر ،علی

حاصل تربیت طاها شدی
جان ودل سید بطحا شدی

مسلم اول بشدی یار او
وقت خطر حامی مولا شدی

         مایه آرامش طاها ،علی
        قلب ورا گشته مصفا ،علی

شیر خدا در صف پیکارها
یکه جوانمرد به اعصارها

صاحب شمشیر خدا ذوالفقار
دیده زتو کفر،بس آزارها

       ای یل خیبر یل خندق ،علی
      مرد کشاننده ی بیرق ،علی

گفت رسول  دو سرا در غدیر
از پس من هست علی ام امیر

خوار شود هر که  ز او شد جدا
آنکه محبش شده باشد بصیر

         ای به همه سرور وآقا، علی
        اصل عدالت زتوبر پا، علی

جز تو کسی لایق زهرا (س)نبود
لایق دامادی طاها نبود

گر تو نبودی به جهان بی گمان
عدل دگر صاحب معنا نبود

         عدل مجسم به جهانی، علی
         عالم بر سر ونهانی، علی

ای شه مد فون به خاک نجف
شیعه بود در ره تو جان به کف

تا به ابد خصم تو را دشمنیم
ریشه آنها شده ما را هدف

        ای شه با عز وشرف یاعلی
       دعوتمان کن به نجف یا علی

شعر : اسماعیل تقوایی


خلاصه

X