ترک خراسانی

به دست آورده دلهای همه ترک خراسانی
به خال هندویش بخشندجان، عشاق ایرانی

بنی الزهرا بود همچون علی ببریده از دنیا
بود میزان هر سنجش به اوصاف مسلمانی

نمی ترسد زتهدیدات دشمن های بی مقدار
امید اوست همواره به امدادات یزدانی

غمی نبود اگر سیل فنا در پیش رو باشد
چو سکان دست او باشد به دریاهای طوفانی

به رهبربودنش سختی ره آسان به چشم آید
نباشد در بیابان ترس از خار مغیلانی

دهد بوی خمینی را وشاگردی خلف باشد
چو پیر خود بود مغروق دریاهای عرفانی

خدایا عمر او افزا رساند پرچم دین را
به دست مهدی زهرا همان مولای پایانی

شعر:اسماعیل تقوایی

X